Waar blijft de opwekking in Nederland? En waarom gebeurt er maar zo weinig als het Evangelie gepreekt wordt? Hoe komt het dat het wel lijkt dat de boodschap van genade en vergeving zo weinig uitwerking lijkt te hebben? Het zijn vragen die mij meer en meer bezighouden. En als Jezus naar de kerk kijkt, zou Hij dan wellicht hetzelfde gevoel krijgen als op het moment dat Hij naar Jeruzalem keek en in huilen uitbarste?

 

Het Evangelie van God is een kracht tot zaligheid, zegt Paulus in de Romeinenbrief. En dat is het. Maar ook de Geest van God is een kracht. En toch kunnen we blijkbaar de Geest ook tegenstaan, zodat Hij niet kan werken. Kracht wil dus niet zeggen dat dit vanzelfsprekend altijd zal werken. Hoe sterk het Evangelie in zichzelf ook is, het wil niet zeggen dat er door ons handelen niet iets kan zijn waardoor het Evangelie zijn kracht niet kwijt kan.

 

In mijn vorige blog schreef ik al over de opdracht van Jezus aan de kerk om het Koninkrijk te preken, zieken te genezen en demonen uit te werpen. Deze zaken gaan in het werk van Jezus gelijkop. Het hoort bij elkaar. Maar wat gebeurt er nu als we alleen maar preken over vergeving en over genade? Is dat dan genoeg, waardoor mensen tot geloof komen?

 

Misschien eerst een andere vraag: wat gebeurt er als de duivel in het leven van iemand werkt? Als het over gebondenheid gaat, dan zorgen de banden ervoor dat iemand niet vrij durft of kan kiezen. Maar als het een stap verder gaat, betekent het dat de duivel bezig neemt van onderdelen van het leven van iemand. De duivel regeert dan dus het leven van die persoon. De duivel kan dat ook in kerken, instituten en organisaties doen. Hij neemt zijn plaats in en werkt van binnenuit.

 

Als we het tweede deel van de opdracht van Jezus dus laten voor wat het is, dan preken we niet alleen niet het hele Koninkrijk, maar dan blijft de duivel dus gewoon alle ruimte krijgen om de regie te houden. Gaf Jezus ons daarom de autoriteit om demonen uit te werpen? Is dit, in ons ontkerstende vaderland waar het heidendom meer en meer de overhand neemt, wellicht het antwoord op heel veel weerstand bij het geloof? Is dat wellicht de reden dat het Evangelie wel gepreekt wordt, maar dat het zo weinig uitwerkt? En laten we, met dat we het tweede gedeelte van de opdracht van Jezus laten voor wat het is, de duivel ook alle ruimte krijgen in levens van mensen en in de kerken?

 

Dan gaat de kracht wel uit van het Evangelie, maar kan het geen krachten doen. Blijven mensen daardoor vastzitten in ongeloof? Ik ontmoet mensen die tegen mij zeggen: ik wil wel geloven, maar het lukt gewoon niet. Als ik mijzelf wil overgeven aan God, dan lukt dat niet. Het voelt als een blokkade. Wordt het dan niet meer dan tijd om de macht en de kracht van de duivel heel serieus te nemen? In de Naam van Jezus, satan ga uit!!